PRZEDMIOT OBSERWACJI

Przedmiotem tych obserwacji i dociekań były również i te specyficzne „maszyny” okresu manufaktury, które stanowili ludzie działający w pro­dukcji pod postacią robotnika łącznego, gdzie pojedynczy człowiek pra­cował „z regularnością właściwą części maszyny”. Jak stwierdza Marks w pierwszym tomie Kapitału „Sporadyczne stosowanie maszyn nabrało wielkiego znaczenia w wieku XVII, dało bowiem ówczesnym matematy­kom praktyczne punkty oparcia i bodziec do stworzenia nowoczesnej mechaniki” .Biorąc pod uwagę rozważania Marksa na temat rozwoju sił wytwór­czych w ramach kapitalistycznej formacji ekonomicznej społeczeństwa, można powiedzieć, że w przytoczonym zdaniu chodzi o dwa zwłaszcza ty­py okoliczności.Po pierwsze — przedmiotem zainteresowań uczonych stały się wtedy problemy, wynikające z rozszerzenia skali produkcji, co uwidoczniło się w uczestnictwie większej niż dotąd liczby robotników współpracujących ze sobą w procesie pracy oraz znacznie większych, niż miało to miejsce np. w średniowiecznym rzemiośle cechowym, ilości surowców i innych rodzajów przedmiotów pracy, które w manufakturach trzeba było prze­rabiać.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *